Σ. Βαρδάκας: «Ελλάδα… η αγαπημένη μου χώρα»

Μπορεί στη βράβευση του τελικού του τετραπλού σκίφ ελ. βαρών Νέων Γυναικών του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος Κ23 των Ιωαννίνων (08/09) τα βλέμματα να ήταν στραμμένα στο χάλκινο μετάλλιο του γαλανόλευκου πληρώματος (Σ. Θεοχάρη, Αγ. Αραμπατζή, Έλ. Βαρελοπούλου, Χρ. Καλίτσα). Παρόλα αυτά ελληνικό ενδιαφέρον δεν υπήρχε μόνο από τα εν λόγω κορίτσια, αλλά και από την γερμανική “τετράδα” που ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης. Πως γίνεται αυτό; Πως να μην γίνεται όταν στις φλέβες της Σόφι Βαρδάκας κυλάει αίμα ελληνικό; Η 20χρονη πρωταθλήτρια γεννήθηκε από Γερμανίδα μητέρα και Έλληνα πατέρα.

 

Σε μια συνέντευξη εφ’ολης της ύλης, η Σόφι αναφέρεται στην σπουδαιότερη στιγμή της καριέρας της, με την κατάκτηση της πρωτιάς στο Πανευρωπαϊκό, στην πόλη της Ηπείρου, καθώς και για την αγάπη της για την γενέτειρα του πατέρα της, την Καβάλα. Μεταξύ των άλλων κάνει λόγο και για την στήριξη των δικών της ανθρώπων, από την αμφισβήτηση μέχρι της αθλητική της καταξίωση.

Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, η ταλαντούχα αθλήτρια αναφέρει: «Ξεκίνησα κωπηλασία όταν ήμουν 9 χρονών, στον όμιλο RG Rotation Berlin. Εδώ και τρια χρόνια ωστόσο βρίσκομαι στην Ruder-Union Arkona Berlin – 1879 – e. V».

 

 

«Είμαι πολύ ικανοποιημένη για το χρυσό»

Όσον αφορά στον θρίαμβο της στο υγρό στίβος της Παμβώτιδας, λέει: «Είμαι πολύ ικανοποιημένη που κατάφερα να πάρω το χρυσό στα Γιάννενα. Αυτή αποτελεί και την μεγαλύτερη διάκριση στην καριέρα μου μέχρι στιγμής. Εξ’αρχής γνωρίζαμε ότι θα είχαμε δύσκολο έργο, διότι η Ελλάδα και η Ιταλία είναι δυνατοί αντίπαλοι. Επομένως προσπαθήσαμε να φύγουμε μπροστά από το ξεκίνημα της κούρσας και να φτιάξουμε απόσταση. Κάτι το οποίο πετύχαμε. Πλέον είμαι ανακουφισμένη και χαρούμενη για τον καλό αγώνα και τη νίκη».

 

“Με την Λουίζα Σίμον μετά την απονονή του χάλκινου μεταλλίου στο Μπρεστ. “

«Παρόλα αυτά πέρυσι είχα ακόμη μια σημαντική στιγμή για την καριέρα μου, στο αντίστοιχο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 του Μπρέστ, της Λευκορωσίας. Τότε με την συναθλήτρια μου στο διπλό σκιφ ελ. βαρών Λουίζα Σίμον καταλάβαμε την τρίτη θέση, αν και ήμασταν πολύ κοντά και στο ασημένιο μετάλλιο. Κάναμε χρόνο 7:14.75 και η Ελβετία η οποία βρισκόταν μπορστά μας 7:04.99», υπογραμίζει η Γερμανίδα πρωταθλήτρια».

Υπενθυμίζεται ότι, στο συγκεκριμένο αγώνισμα εκείνης της διοργάνωση η πρώτη θέση κατελήφθη από το ελληνικό πρλήρωμα των Έλενα Αγιώτη και Θωμαΐς Εμμανουηλίδου με 7:02.42.

«Ο ανταγωνισμός στη Γερμανία ολοένα και μεγαλώνει»

Με σκοπό να κάνει τον απολογισμό της σεζόν, η πολλά υποσχόμενη αθλήτρια τονίζει: «Η χρονιά ήταν σχετικά καλή, είχα τα πάνω μου και τα κάτω μου. Ο ανταγωνισμός στη Γερμανία μεγαλώνει όλο και περισσότερο, επομένως δεν είναι και τόσο εύκολο να επιλεχθείς για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Κ23. Όμως στο τέλος όλα πήγαν καλά. Είμαι πολύ χαρούμενη που κατάφερα και να επιλεχθώ γι’αυτή τη διοργάνωση, αλλά και να φέρω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».

 

“Η Γερμανίδα πρωταθλήτρια εν ώρα δράσης.”

Σχετικά με την προσφορά των δικών της στη μέχρι στιγμής πορεία της στο άθλημα, η Σόφι Βαρδάκας επισημαίνει: «Οι γονείς μου με στηρίζουν όσο περισσότερο μπορούν. Πάντα προσπαθούν να έρχονται στις διοργανώσεις που συμμετέχω και να με εμψωχώνουν από τις κερκίδες. Όπως έκαναν και στα Γιάννενα. Ο προπονητής μου δυστυχώς δεν μπόρεσε να έρθει, αλλά είδε την διοργάνωση μέσω live streaming. Η γνώμη του είναι πολύ σημαντική γι’εμένα. Θεωρώ ότι έχει συμβάλει τα μέγιστα στην αθλητική μου εξέλιξη».

 

“Οι Νεοζηλανδές Ζόι Μακμπράιντ και Τζάκι Κίντλε”

 

Κατόπιν, κάνει λόγο και για τις αθλήτριες τις οποίες ξεχωρίζει: «Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο κωπηλάτη ως είδωλο, αλλά η αλήθεια είναι ότι εδώ και λίγο καιρό με έχει εντυπωσιάσει η πορεία των Νεοζηλανδών Ζόι Μακμπράιντ και Τζάκι Κίντλε. Είναι πολύ δυνατές και φιλόδοξες. Η βάρκα τους (διπλό σκιφ ελ. βαρών) είναι πολύ γρήγορη. Επίσης και στο εργόμετρο κάνουν πολύ καλούς χρόνους αμφότερες».

Μπορεί η Σ. Βαρδάκας να αποτελεί ένα ανερχόμενο αστέρι για την γερμανική κωπηλασία, παρ’ όλα αυτά, όπως ανακαλέι στη μνήμη της έχει περάσει και ένα διάστημα αμφισβήτησης: «Όταν πήγα στο αθλητικό σχολείο στην ηλικία των 12 ήταν μια δύσκολη στιγμή γι’εμένα. Αυτό διότι δεν είχα το κατάλληλο σωματότυπο για κωπηλασία. Πρώτα απ’ολα έπρεπε να αποδείξω στον ίδιο μου τον εαυτό ότι άξιζα μια ευκαρία και μετά στους προπονητές μου, οι οποίοι στην πορεία με εμπιστεύτηκαν και διέκριναν μια προοπτική σε εμένα».

 

 

«Η Ελλάδα είναι αναμφισβήτητα η αγαπημένη μου χώρα»

Παράλληλα, η φοιτήτρια του παιδαγωγικού τμήματος δημοτικής εκπαίδευσης του πανεπιστημίου του Βερολίνου, αναφέρει: «Η Ελλάδα είναι αναμφισβήτητα η αγαπημένη μου χώρα. Την επισκέφτομαι κάθε χρόνο, κυρίως τα καλοκαίρια, και περνάω το περισσότερο διάστημα στην Καβάλα, την πόλη του πατέρα μου. Η θάλλασσα και οι παραλίες είναι πολύ όμορφες. Επίσης, μου αρέσει αρκετά η ελληνική κουζίνα. Οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα είναι πολύ πρόσχαροι και φιλόξενοι, με κάνουν να αισθάνομαι πολύ άνετα. Φέτος η γιαγία μου έφυγε από τη ζωή και στεναχωρήθηκα πολύ γι’αυτό. Παρόλα αυτά έχω στην Ελλάδα τον νονό μου και τα ξαδέρφια μου, καθώς και αρκετούς φίλους, κυρίως στη Καβάλα».

Ερωτηθείσα για τις διαφορές της ελληνικής με την γερμανική κωπηλασία, η φερέπλιδα αθλήτρια εξηγεί: «Δεν είναι εύκολη αυτή η ερώτηση. Δεν έχω επισκεφτεί κάποιο ελληνικό κωπηλατικό σύλλογο ακόμη. Όμως, θεωρώ ότι μια σημαντική διαφορά είναι ότι οι λίμνες και τα ποτάμια δεν παγώνουν στην Ελλάδα το χειμώνα.  Αντιθέτως, στη Γερμανία αναγκοζόμαστε για αρκετό καιρό να προπονούμαστε μόνο στα εργόμετρα.

 

 

 

Τέλος, η πρωταθλήτρια Ευρώπης Κάτω των 23, τονίζει «Ο μεγάλος στόχος που έχω θέσει γι’αυτή τη χρονιά είναι να καταφέρω να βρεθώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ23 του Μπλέντ, της Σλοβενίας. Δεν θα είναι εύκολο και γι’αυτό θα πρέπει να προπονηθώ αρκετά γι’αυτό».

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κατσαρέας- Σταύρος Καραχάλιος