Π. Έλλις: «Δεν θα άλλαζα την Ελλάδα με τίποτα»

Μπορεί η ζωή του Πίτερ Έλλις να είναι εδώ και 48 χρόνια στις Η.Π.Α., αλλά η καρδιά και οι σκέψεις του βρίσκονται στην Ελλάδα. Ο Έλληνας ομογενής διαμένει για πολλά χρόνια στην πολιτεία της Φλόριντα, παρόλα αυτά δεν ξέχασε ποτέ την πατρίδα του. Με την πρώτη ευκαιρία την επισκέφτεται.

Ο Π. Έλλις γενήθηκε στην Αθήνα και έζησε μέχρι την ηλικία των 12 στον Πειραιά. Τότε ήταν η περίοδος που αναχώρησε για τις Η.Π.Α. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος αγαπάει τον αθλητισμό. Άλλωστε κατά καιρούς έχει καταπιαστεί με πολλά αθλήματα. Έχει ασχοληθεί με το αμερικανικό ποδόσφαιρο, καθώς και το ευρωπαϊκό. Επιπλέον του αρέσει πολύ το τρέξιμο, αλλά και να πηγαίνει στο γυμναστήριο.

Ωστόσο όπως αναφέρει ο Έλληνας ομογενής «Το 2017 παρακολούθησα τους αγώνες της εθνικής μας ομάδας της κωπηλασίας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Α-Γ της Σαρασότα. Μένω σε μια κοντινή περιοχή, το Lakeswood Ranch και γι’αυτό έτυχε να πάω».

“Η ελληνική αποστολή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Κ23 της Φλόριντα μαζί με τον Ελληνοαμερικανό Πίτερ Έλλις (πάνω αριστερά)

«Με εξίταρε η αγάπη των παιδιών για την κωπηλασία»

«Εκεί γνώρισα τους αθλητές της εθνικής και τους συμπάθησα πολύ. Πραγματικά τους έβαλα μεσ’τη καρδιά μου. Προσπάθησα από την μεριά μου να τους στηρίξω όσο περσσότερο μπορούσα, κάτι που εξακολουθώ να κάνω. Με εξίταρε η αγάπη τους για το άθλημα, αλλά και η θέληση τους να τιμήσουν το εθνόσημο σε δύσκολους και με ελάχιστες παροχές καιρούς. Τα παιδιά αυτά κάνουν συνεχώς περήφανη την Ελλάδα με τις επιτυχίες τους», επισημαίνει.

Έκτοτε ο κύριος Πίτερ βρίσκεται ανελλιπώς στο πλευρό των Ελλήνων διεθνών, καθώς όπως εξηγεί: «Παρακολούθησα ξανά από κοντά τους αγώνες των αθλητών μας. Τόσο στο φετινό παγκόσμιο πρωτάθλημα Κ23 το οποίο διεξήχθη ξανά στη Σαρασότα, όσο και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ23 των Ιωαννίνων».

Ερωτηθείς για το επαγγελματική του ιδιότητα αναφέρει: «Εργάζομαι στο τμήμα πωλήσεων της Sysco, η οποία είναι η μεγαλύτερη αμερικανική εταιρία ασχολείται με τις προμήθειες στη βιομηχανία της εστίασης».

Αν και είναι καταξιωμένος στο εργασιακό του περιβάλλον ο Πίτερ Έλλις βρίσκει το νόημα της ζωής μέσα στις απλές και συνάμα χαρμόσινες περιστάσεις, όπως εξηγεί: «Η κόρη μου πριν λίγο καιρό μου έκανε ένα δεύτερο εγγόνι. Από την άλλη, ο γιός μου βρίσκεται στο τελευταίο έτος των σπουδών του στο τμήμα Πληροφορικής του Santa Fe College».

«Δεν θα άλλαζα την Ελλάδα με τίποτα»

Κατόπιν, αναφέρεται και στην Ελλάδα την οποία όπως τονίζει δεν θα άλλαζε με καμία άλλη χώρα στον κόσμο. Όπως αναφέρει εξάλλου πάντα λαχταρά την επιστροφή στην πατρίδα και τις χαρούμενες στιγμές που περνάει με τα αγαπημένα του πρόσωπα εκεί, με φίλους και συγγενείς.

“Μαζί με τις Μαρία Κυρίδου (αριστερά) και Χριστίνα Μπούρμπου (δεξιά)

Στη συνέχεια, ο κ. Πίτερ συμπεραίνει: «Είμαι πολύ χαρούμενος που η Χριστίνα Μπούρμπου και η Μαρία Κυρίδου (αγωνιζόμενες σε δίκωπο γυναικών) κατάφεραν να σφραγίσουν την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Είναι φοβερός αθλήτριες».

“Με τον Στέφανο Ντούσκο

«Πιστέυω ότι τόσο ο Στέφανος Ντούσκος (σκιφ ανδρών) όσο και η Κατερίνα Νικολαΐδου (ελ. σκιφ γυναικών) στάθηκαν αρκετά άτυχοι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λιντς της Αυστρίας. Σίγουρα θα καταφέρουν να πάρουν την πρόκριση στη πορεία. Εξάλλου αποτελούν δυνατά χαρτιά για την εθνική μας», συπληρώνει.

“Μαζί με την Κατερίνα Νικολαΐδου

Κλείνοντας, ο Πίτερ Έλλις διαπιστώνει: «Όπως είναι γνωστό, η Δήμητρα Τσαμοπούλου δεν κατάφερε να δώσει το παρών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Λιντς, λόγω τραυματισμού. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι μετά από αυτή την περιπέτεια της θα επιστρέψει πιο δυνατή. Έχει φτιάξει μαζί με την Αννέτα Κυρίδου ένα τρομερό πλήρωμα. Κατά τη γνώμη μου… το Τόκιο τις περιμένει».

“Από αριστερά προς τα δεξιά: Χρ. Μπούρμπου, Μ. Κυρίδου, Π. Έλλις, Δ. Τσαμοπούλου και Αν. Κυρίδου

Όπως στα περισσότερα παιδιά έτσι και για εμένα, η πρώτη επαφή με τον αθλητισμό ήταν το ποδόσφαιρο. Μπάλα με τα παιδιά της γειτονιάς, αθλητική εφημερίδα ή ένα στοιχηματικό κουπόνι στο χέρι.
Τα χρόνια πέρασαν και εν τέλει κατάφερα να κάνω επάγγελμα το παιδικό μου όνειρο. Καθοριστικό ήταν για εμένα το πέρασμα μου από τις εφημερίδες της πόλης μου, του Βόλου (Θεσσαλία, Ταχυδρόμο), στις οποίες μου ανατέθηκαν αρκετά θέματα ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κάπως έτσι κατάφερα να βγάλω τις "παρωπίδες" και να διαπιστώσω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι ζουν στην αφάνεια, λόγω ελάχιστης έως και μηδαμινής προβολής του αθλήματος τους. Έχοντας γράψει αρκετά κωπηλατικά θέματα, ενθουσιάστηκα με το άθλημα αυτό. Στη συνέχεια, αποφάσισα να το δοκιμάσω και εγώ (ερασιτεχνικά βέβαια) και διαπίστωσα τη μαγεία που νιώθει ο κάθε αθλητής όταν πιάνει κουπί στα χέρια του.
Κάπως έτσι, ο αδαής δημοσιογράφος έμαθε ότι οι κωπηλάτες δεν τραβούν κουπί πάνω σε κανό. Στην πορεία αγάπησε αυτό το υπέροχο άθλημα. Πλέον προσπαθεί μέσω του rowit να του δώσει την σημασία που αξίζει.