Νόνη: «Κυνηγούσα το ευρωπαϊκό μετάλλιο εδώ και δυο χρόνια»

Με καθοριστικό παράγοντα τον συνδυασμό της εμπειρίας που διαθέτει η Ισμήνη Νόνη, καθώς και του πλούσιου ταλέντου των νεαρότερων συναθλητριών της, Παρθένα Παπατέρπου, Ιωάννα Ασβεστά και Ελένη Χαραλαμπίδου, η τεράκωπος άνευ νεανίδων αναρριχήθηκε στη 2η θέση του τελικού, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Εφήβων- Νεανίδων του Βελιγραδίου της Σερβίας, στις 26-27 Σεπτεμβρίου. Μάλιστα, αυτήν αποτέλεσε τη πρώτη συμμετοχή σε διεθνή διοργάνωση υψηλού επιπέδου για την 16χρονη Ιωάννα και τις 17χρονες Παρθένα και Ελένη.

 

” Οι Ελληνίδες πρωταθλήτριες λίγο μετά τη βράβευση τους”

 

Μιλώντας στο rowit.gr, η βολιώτισσα πρωταθλήτρια Ισμήνη Νόνη τοποθετήθηκε στην μεγάλη της επιτυχία: «Στο αγώνισμα αυτό συμμετείχαμε μόλις εφτά βάρκες. Στον προκριματικό ήμασταν 1ες μέχρι το 1200άρι,  με σχεδόν ένα-ενάμισι μήκος διαφορά από τις 2ες Γαλλίδες. Όμως, στη πορεία έβγαλε κόντρα αέρα,  με αποτέλεσμα να μας περάσει η Γαλλία(1η) και η Ρωσία (2η). Ωστόσο, αυτό δεν μας πτόησε. Το απόγευμα της ίδιας μέρας (Σάββατο) λάβαμε μέρος στον προκριματικό, από τον οποίο περάσαμε στον τελικό, έχοντας τερματίσει 3ες. Μπροστά από εμάς τερμάτισαν  η Ρωσία (2η) και η Ρουμανία (1η). Στον τελικό βγήκαμε 2ες. Μάλιστα μέχρι το 1500άρι ήμασταν πρώτες με 0,8 δευτερόλεπτα διαφορά».

«Το μετάλλιο αυτό το κυνηγούσα εδώ και δυο χρόνια. Κατά κάποιον τρόπο, νιώθω σαν να μου το χρωστούσε η μοίρα», και τονίζει.

 

                                ” Η Ισμήνη Νόνη με το μετάλλιο στο χέρι”

 

Σχετικά με το νεοσύστατο και συνάμα πετυχημένο της πλήρωμα, η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2018 στο Ρέτσιτσε της Τσεχίας, αναφέρει: «Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή του κοινοβίου αντιμετωπίζαμε κάποιες δυσκολίες, διότι χρειαζόμασταν ένα διάστημα προσαρμογής. Άλλωστε, ήταν η πρώτη φορά που κλήθηκα να μπω στο ίδιο πλήρωμα με αυτές τις κοπέλες. Συνεπώς, δεν τις γνώριζα πιο πριν. Εκείνες είναι από το ΝΟΘ, ενώ εγώ από το ΝΟΒΑ. Επίσης, δεν είχα ενσωματωθεί ξανά σε μεγάλο πλήρωμα. Μέχρι στιγμής αγωνιζόμουν μόνο σε σκιφ, διπλά σκιφ ή δικώπους».

” Η τετράκωπος των νεανίδων εν ώρα δράσης”

 

Ακολούθως, εκφράζει την εξής άποψη: «Ευχαριστώ πολύ τα κορίτσια. Θεωρώ ότι, το αποτέλεσμα αυτό ήρθε μέσα από την ομαδική δουλειά που κάναμε. Ήταν μοναδικό το συναίσθημα να αγωνίζομαι μαζί τους. Ως η μεγαλύτερη, είχα την ευκαιρία να μοιραστώ τις εμπειρίες που έχω αποκομίσει από τους προηγούμενους μου αγώνες και να τους μεταδώσω θετική ενέργεια, ούτως ώστε να πετύχουμε αυτό που μας άξιζε».

 

 

Σε δεύτερη φάση δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην συμπαράσταση που της προσέφεραν οι δικοί της άνθρωποι: «Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω και την οικογένεια μου, η οποία με στήριξε στην περίοδο της καραντίνας, όπου και αναγκάστηκα να περιοριστώ σε προπονήσεις μόνο εντός του σπιτιού».

Όσον αφορά την περιρρέουσα κατάσταση που επικρατεί στη πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής πόλης, λόγω του κορωνοϊού, η καταξιωμένη αθλήτρια επισημαίνει: «Τόσο στο κωπηλατοδρόμιο όσο και στο ξενοδοχείο που διαμέναμε ήμασταν αρκετά προστατευμένοι, διότι είχαν παρθεί τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης από τον ιό. Εντούτοις, απ΄όσο παρατήρησα, οι Σέρβοι στην καθημερινότητα τους δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο θέμα αυτό. Στην Ελλάδα όλοι φοράμε μάσκα όταν μπαίνουμε σε ένα μαγαζί, ενώ εκεί όχι».

 

 

Ερωτώμενη για το ενδεχόμενο αποδοχής μιας από τις υποτροφίες που τις έχουν προσφέρει αμερικανικά πανεπιστήμια, η Νόνη εξηγεί: «Είμαι λίγο διστακτική στο να κάνω αυτό το βήμα, διότι η κατάσταση με το θέμα του κορωνοϊού είναι ακόμη κρίσιμη, κυρίως στις Η.Π.Α. Προς το παρόν, σκοπεύω να παραμείνω στην Ελλάδα και να συνεχίσω την ενασχόληση μου με τη κωπηλασία. Παρ’ όλα αυτά, η πιθανότητα να φύγω για το εξωτερικό δεν αφαιρείται από τα μελλοντικά μου πλάνα».

 

 

Κλείνοντας, η Ελληνίδα πρωταθλήτρια θέτει τους επόμενους της στόχους: «Αυτή η διοργάνωση ήταν η τελευταία μου για το 2020. Υπό άλλες συνθήκες, θα διεξάγονταν τόσο τα παγκόσμια πρωταθλήματα όλων των ηλικιακών κατηγοριών, όσο κα το βαλκανικό. Όμως, λόγω της πανδημίας έχουν όλα ακυρωθεί. Πλέον, ξεκινάει η προετοιμασία μου για τη νέα χρονιά, η οποία θα είναι ιδιαίτερη, λόγω του ότι θα είναι η τελευταία μου ως νεάνιδα. Στη πορεία θα μεταβώ στη κατηγορία των κάτω των 23, οπότε οι απαιτήσεις θα αυξηθούν».

Όπως στα περισσότερα παιδιά έτσι και για εμένα, η πρώτη επαφή με τον αθλητισμό ήταν το ποδόσφαιρο. Μπάλα με τα παιδιά της γειτονιάς, αθλητική εφημερίδα ή ένα στοιχηματικό κουπόνι στο χέρι.
Τα χρόνια πέρασαν και εν τέλει κατάφερα να κάνω επάγγελμα το παιδικό μου όνειρο. Καθοριστικό ήταν για εμένα το πέρασμα μου από τις εφημερίδες της πόλης μου, του Βόλου (Θεσσαλία, Ταχυδρόμο), στις οποίες μου ανατέθηκαν αρκετά θέματα ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κάπως έτσι κατάφερα να βγάλω τις "παρωπίδες" και να διαπιστώσω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι ζουν στην αφάνεια, λόγω ελάχιστης έως και μηδαμινής προβολής του αθλήματος τους. Έχοντας γράψει αρκετά κωπηλατικά θέματα, ενθουσιάστηκα με το άθλημα αυτό. Στη συνέχεια, αποφάσισα να το δοκιμάσω και εγώ (ερασιτεχνικά βέβαια) και διαπίστωσα τη μαγεία που νιώθει ο κάθε αθλητής όταν πιάνει κουπί στα χέρια του.
Κάπως έτσι, ο αδαής δημοσιογράφος έμαθε ότι οι κωπηλάτες δεν τραβούν κουπί πάνω σε κανό. Στην πορεία αγάπησε αυτό το υπέροχο άθλημα. Πλέον προσπαθεί μέσω του rowit να του δώσει την σημασία που αξίζει.