Μαρία Κυρίδου: «Η σκληρή προπόνηση μας οδήγησε στο βάθρο του Πόζναν»

Με τον ιδανικότερο τρόπο έκλεισε η χρονιά για τα σπουδαία κορίτσια του ΝΟΘ, Μαρία Κυρίδου και Χριστίνα Μπούρμπου, καθώς ολοκλήρωσαν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις, προσθέτονταν ένα ακόμη μετάλλιο στη πλούσια τροπαιοθήκη τους. Πιο συγκεκριμένα, οι Ελληνίδες πρωταθλήτριες χάρισαν στη “γαλανόλευκη” το χάλκινο στο αγώνισμα της δικώπου γυναικών του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ανδρών-Γυναικών, που διεξήχθη στο Πόζναν της Πολωνίας, στις 9-11 Οκτωβρίου.

Με αυτήν τους τη διάκριση οι Ελληνίδες πρωταθλήτριες έδωσαν ένα τέλος στη πενταετή αφλογιστία των “ελληνικών κουπιών” σε αντίστοιχη διοργάνωση. Μετέπειτα, η Αννέτα Κυρίδου, αγωνιζόμενη στον τελικό του σκιφ γυναικών, κατέκτησε το δεύτερο μετάλλιο της εθνικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό, το οποίο, μάλιστα, ήταν του ιδίου χρώματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την τελευταία φορά που η Ελλάδα ανέβηκε στο βάθρο των νικητών σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ανδρών-Γυναικών ήταν ξανά στη συγκεκριμένη πόλη. Το 2015, το πλήρωμα της τετρακώπου ανδρών απαρτιζόμενο από τους Γιάννη Τσίλη, Διονύση Αγγελόπουλου, Γιώργο Τζιάλα και Γιάννη Χρήστου κατέλαβε το ασημένιο μετάλλιο.

 

” Μπούρμπου και Κυρίδου λίγο μετά τη βράβευση τους στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα”

 

Αναφερόμενη στη κούρσα του τελικού, η Μαρία Κυρίδου επισημαίνει: «Κάναμε πολύ δυνατή εκκίνηση, ωστόσο, οι Ρουμάνες πήραν το προβάδισμα εξ αρχής. Καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα ήμασταν σταθερές στη πρώτη τριάδα, παλεύοντας με τις Ισπανίδες για τη 2η θέση. Στα τελευταία μέτρα, ενώ πορευόμασταν μπροστά από εκείνες, ανέβασαν ρυθμό και μας πέρασαν. Προσπαθήσαμε να αντιδράσουμε, αλλά δεν τα καταφέραμε. Όπως και να έχει ήμαστε πολύ χαρούμενες με το αποτέλεσμα που φέραμε. Μπορεί να αγωνιζόμασταν σε διοργάνωση μεγαλύτερης ηλικιακής κατηγορίας, εντούτοις στοχεύαμε από την αρχή το μετάλλιο, κάτι που εν τέλει πετύχαμε».

Όσον αφορά την διάκριση που έλαβε μαζί με τη Χριστίνα Μπούρμπου στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κάτω των 23 που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας, η πολλά υποσχόμενη αθλήτρια τονίζει: «Στο Ντούισμπουργκ κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε. Ξεκινήσαμε δυναμικά την κούρσα, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε στο μεγαλύτερο διάστημα της πρώτες. Μολοταύτα, λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό μας πέρασαν οι Ρουμάνες και βγήκαμε 2ες. Πιστεύω ότι η απώλεια του χρυσού μας πείσμωσε και έπαιξε καθοριστικό ρόλο ούτως ώστε, μέσω της σκληρής μας προπόνησης, να οδηγηθούμε στο βάθρο της Ευρωπαϊκού του Πόζναν».

 

” Τα δυο κορίτσια, ενώ στέφονται ασημένιες πρωταθλήτριες Ευρώπης στη κατηγορία Κ23″

Κάνοντας τον απολογισμό της σεζόν, η ταλαντούχα αθλήτρια συμπεραίνει: «Αυτή η χρονιά εκτυλίχθηκε λίγο περίεργα, λόγω του κορωνοϊού. Εξαιτίας της κατάστασης αναγκαστήκαμε να προσαρμόσουμε ορισμένους περιορισμούς στις προπονήσεις μας. Παρ’ όλα αυτά, με τη βοήθεια των προπονητών μας, των δικών μας ανθρώπων, καθώς και της ομάδας της stoiximan καταφέραμε να ολοκληρώσουμε το 2020 με επιτυχία».

Κλείνοντας, η 19χρονη πρωταθλήτρια διευκρινίζει τα εξής: «Σε δυο βδομάδες, όποτε θα επιστρέψουμε στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά θα ξεκινήσει η νέα αγωνιστική σεζόν. Πλέον, επικεντρωνόμαστε στην όσο το δυνατόν καλύτερη προετοιμασία μας για τη συμμετοχή μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι καλώς εχόντων των πραγμάτων θα διεξαχθούν το καλοκαίρι του 2021, στο Τόκιο».

Όπως στα περισσότερα παιδιά έτσι και για εμένα, η πρώτη επαφή με τον αθλητισμό ήταν το ποδόσφαιρο. Μπάλα με τα παιδιά της γειτονιάς, αθλητική εφημερίδα ή ένα στοιχηματικό κουπόνι στο χέρι.
Τα χρόνια πέρασαν και εν τέλει κατάφερα να κάνω επάγγελμα το παιδικό μου όνειρο. Καθοριστικό ήταν για εμένα το πέρασμα μου από τις εφημερίδες της πόλης μου, του Βόλου (Θεσσαλία, Ταχυδρόμο), στις οποίες μου ανατέθηκαν αρκετά θέματα ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κάπως έτσι κατάφερα να βγάλω τις "παρωπίδες" και να διαπιστώσω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι ζουν στην αφάνεια, λόγω ελάχιστης έως και μηδαμινής προβολής του αθλήματος τους. Έχοντας γράψει αρκετά κωπηλατικά θέματα, ενθουσιάστηκα με το άθλημα αυτό. Στη συνέχεια, αποφάσισα να το δοκιμάσω και εγώ (ερασιτεχνικά βέβαια) και διαπίστωσα τη μαγεία που νιώθει ο κάθε αθλητής όταν πιάνει κουπί στα χέρια του.
Κάπως έτσι, ο αδαής δημοσιογράφος έμαθε ότι οι κωπηλάτες δεν τραβούν κουπί πάνω σε κανό. Στην πορεία αγάπησε αυτό το υπέροχο άθλημα. Πλέον προσπαθεί μέσω του rowit να του δώσει την σημασία που αξίζει.