Ελ. Μπούρμπου: «Η αδερφή μου είναι αστέρι»

Στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Κ23, το οποίο διεξήχθη στη Παμβώτιδα λίμνη των Ιωαννίνων, το Σαββατοκύριακο (7-8 Σεπτεμβρίου), με σκοπό να ενθαρρύνει την αδερφή της Χριστίνα, να πάρει ακόμη μια σπουδαία διάκριση, βρέθηκε η Ελίζα Μπούρμπου. Η παρουσία της στο πλευρό της αδερφής της αποδείχθηκε πολύ γούρικη, αφού τα σπουδαία κορίτσια του ΝΟΘ Χρίστινα Μπούρμπου και Μαρία Κυρίδου πρόσθεσαν ακόμη ένα χρυσό μετάλλιο στην τροπαιοθήκη τους, στο αγώνισμα της δικώπου.

«Η Χριστίνα είναι η καλύτερη»             

                

“Χριστίνα Μπούρμπου και Μαρία Κυρίδου κατά την διάρκεια της απονομής τους”

«Η αδερφή μου είναι αστέρι. Είναι η καλύτερη, το έχει αποδείξει άλλωστε. Προσπαθεί συνεχώς να βελτιώνεται. Κάνουν εκπληκτική προπόνηση, όχι μόνο εκείνη και το πλήρωμα της η Μαρία (Κυρίδου), αλλά γενικότερα όλα τα παιδιά της εθνικής», αναφέρει  με υπερηφάνεια η φοιτήτρια οδοντιατρικής για την μικρή της αδερφή, η οποία μαζί με το πλήρωμα της κατάφερε μεγάλα πράγματα. Υπενθυμίζεται, ότι οι ελληνίδες πρωταθλήτριες Χρ. Μπούρμπου και Μ. Κυρίδου, σε ηλικία 19 και 18 χρονών αντίστοιχα κατάφεραν να προκριθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο 2020.

«Εντυπωσιακή η παράκτια κωπηλασία»

“Η Ελίζα  Μπούρμπου μαζί με την υπόλλοιπη αποστολή της εθνικής ομάδας παράκτιας κωπηλασίας”

Παράλληλα, η Ελ. Μπούρμπου αναφέρθηκε και στην συμμετοχή της στους πρόσφατους 2ους Μεσογειακούς Αγώνες Παράκτιας κωπηλασίας, της Πάτρας: «Ήταν πολύ ωραία εμπειρία αυτή η διοργάνωση. Ωστόσο και η γενικότερη οργάνωση των αγώνων ήταν σχετικά καλή. Η παράκτια κωπηλασία είναι εντυπωσιακό άθλημα αν και αρκετά διαφορετικό από την κωπηλασία. Στους μεσογειακούς, η πηδαλιούχος μας (Παν. Γκέκα) έπρεπε να τρέξει από την αμμουδιά για να μπει στο σκάφος. Ενώ εμείς έπρεπε ήδη να είμαστε μέσα στη βάρκα (με το υπόλλοιπο πλήρωμα της, Μαίη Εμμανουηλίδου, Δήμητρα Κουκλοτίδου, Έρη Πουλοπούλου). Επίσης αγωνιστήκαμε με κύμα, κάτι που είναι ασυνήθιστο γι’εμάς που προερχόμαστε από την ολυμπιακή κωπηλασία. Η αλήθεια είναι ότι αυτό μας άγχωσε λίγο. Παρόλα αυτά δώσαμε τον καλύτερο μας εαυτό. Αν και δεν καταφέραμε να περάσουμε στον τελικό (έλαβαν τέταρτη θέση), ευχαριστηθήκαμε την κάθε στιγμή αυτής της διοργάνωσης».

Τέλος, η ταλαντούχα αθλήτρια κάνει λόγο και για την ελάχιστη προβολή του αθλήματος με την μεγαλύτερη συγκομιδή διεθνών μεταλλίων τα τελευταία χρόνια: «Πιστεύω ότι η κωπηλασία θα έπρεπε να προβάλεται πολύ περισσότερο. Αν μη τι άλλο έχει προσφέρει απίστευτα πολλές διακρίσεις στη χώρα μας. Δεν γίνεται να την γνωρίζουμε μόνο οι άνθρωποι του χώρου».

 

Όπως στα περισσότερα παιδιά έτσι και για εμένα, η πρώτη επαφή με τον αθλητισμό ήταν το ποδόσφαιρο. Μπάλα με τα παιδιά της γειτονιάς, αθλητική εφημερίδα ή ένα στοιχηματικό κουπόνι στο χέρι.
Τα χρόνια πέρασαν και εν τέλει κατάφερα να κάνω επάγγελμα το παιδικό μου όνειρο. Καθοριστικό ήταν για εμένα το πέρασμα μου από τις εφημερίδες της πόλης μου, του Βόλου (Θεσσαλία, Ταχυδρόμο), στις οποίες μου ανατέθηκαν αρκετά θέματα ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κάπως έτσι κατάφερα να βγάλω τις "παρωπίδες" και να διαπιστώσω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι ζουν στην αφάνεια, λόγω ελάχιστης έως και μηδαμινής προβολής του αθλήματος τους. Έχοντας γράψει αρκετά κωπηλατικά θέματα, ενθουσιάστηκα με το άθλημα αυτό. Στη συνέχεια, αποφάσισα να το δοκιμάσω και εγώ (ερασιτεχνικά βέβαια) και διαπίστωσα τη μαγεία που νιώθει ο κάθε αθλητής όταν πιάνει κουπί στα χέρια του.
Κάπως έτσι, ο αδαής δημοσιογράφος έμαθε ότι οι κωπηλάτες δεν τραβούν κουπί πάνω σε κανό. Στην πορεία αγάπησε αυτό το υπέροχο άθλημα. Πλέον προσπαθεί μέσω του rowit να του δώσει την σημασία που αξίζει.