Αναστασιάδου: «Ονειρευόμουν εξ αρχής το χρυσό στο Ντούισμπουργκ»

Με την εξαιρετική της παρουσία στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κάτω των 23 που διεξήχθη στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας (στις 5-6 Σεπτεμβρίου), η Ευαγγελία Αναστασιάδου απέδειξε ό,τι το μέλλον προμηνύεται λαμπρό για την ίδια. Ούσα η μικρότερη ηλικιακά στην κατηγορία της, η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κατάφερε με απόλυτη συγκέντρωση και ατσαλένια θέληση, να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στον τελικό του σκιφ ελαφρών βαρών.

 

” Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κατά την βράβευση της στο Ντούισμπουργκ”

 

Μιλώντας στο rowit.gr, η 18χρονη αθλήτρια έκανε αναφορά στη σημαντική αυτή στιγμή της καριέρας της: «Δεν περίμενα να το πετύχω, αν και η αλήθεια είναι ό,τι ονειρευόμουν εξ αρχής το χρυσό. Δίνοντας τον καλύτερο μου εαυτό σε μια αρκετά απαιτητική κούρσα, κατάφερα να πάρω από νωρίς το προβάδισμα. Πιστεύω ό,τι μου βγήκαν όλα όπως έπρεπε και εν τέλει ήρθε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».

 

 

«Είχα αγωνιστεί και πέρυσι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ23 των Ιωαννίνων, όπου και έλαβα την 6η θέση. Συγκριτικά με εκείνη τη διοργάνωση δεν υπήρχαν αισθητές διαφορές από άποψη ανταγωνισμού, ωστόσο πιστεύω ότι το δικό μου επίπεδο είναι πλέον διαφορετικό. Η προπόνηση που μου έκανε ο κύριος Ποστιλιόνε στα κοινόβια απέδωσε καρπούς», και συμπέρανε.

Ακολούθως, έκανε λόγο για τα προληπτικά μέτρα που εφαρμόστηκαν στους αγώνες της γερμανικής πόλης, ελέω της πανδημίας του κορωνοϊού: «Καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης ίσχυαν πολύ αυστηρά υγειονομικά μέτρα. Όλοι όφειλαν να φορούν μάσκες, ενώ τα αντισηπτικά βρίσκονταν σχεδόν παντού. Πιστεύω δεν υπήρξε κανένα απολύτως πρόβλημα. Όλοι τηρούσαν τους σχετικούς κανονισμούς».

 

” Η Ευαγγελία στο 86 εννιαίο Παεννελήνιο πρωτάθλημα, όπου και κατέκτησε τέσσερα μετάλλια (τρια χρυσά και ένα χάλκινο)”

 

Σε δεύτερη φάση, η φερέλπιδα αθλήτρια εξήγησε τα μελλοντικά της σχέδια: «Ο επόμενος μου στόχος είναι το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ανδρών- Γυναικών, το οποίο θα πραγματοποιηθεί σε ένα μήνα στο Πόζναν της Πολωνίας. Θα αγωνιστώ με τη Ζωή Φίτσιου στο διπλό σκιφ ελ. βαρών. Το επίπεδο θα είναι σίγουρα αρκετά πιο δύσκολο. Εμείς πάντως θα κάνουμε την προσπάθεια μας και ό,τι βγει».

«Τα πηγαίνουμε αρκετά καλά με τη Ζωή. Υπάρχει πολύ καλή χημεία και κατανόηση. Αποτέλεσμα της συνεργασίας μας είναι η βάρκα να τσουλάει πολύ καλά», κατέληξε.

 

 

 

Όπως στα περισσότερα παιδιά έτσι και για εμένα, η πρώτη επαφή με τον αθλητισμό ήταν το ποδόσφαιρο. Μπάλα με τα παιδιά της γειτονιάς, αθλητική εφημερίδα ή ένα στοιχηματικό κουπόνι στο χέρι.
Τα χρόνια πέρασαν και εν τέλει κατάφερα να κάνω επάγγελμα το παιδικό μου όνειρο. Καθοριστικό ήταν για εμένα το πέρασμα μου από τις εφημερίδες της πόλης μου, του Βόλου (Θεσσαλία, Ταχυδρόμο), στις οποίες μου ανατέθηκαν αρκετά θέματα ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κάπως έτσι κατάφερα να βγάλω τις "παρωπίδες" και να διαπιστώσω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι ζουν στην αφάνεια, λόγω ελάχιστης έως και μηδαμινής προβολής του αθλήματος τους. Έχοντας γράψει αρκετά κωπηλατικά θέματα, ενθουσιάστηκα με το άθλημα αυτό. Στη συνέχεια, αποφάσισα να το δοκιμάσω και εγώ (ερασιτεχνικά βέβαια) και διαπίστωσα τη μαγεία που νιώθει ο κάθε αθλητής όταν πιάνει κουπί στα χέρια του.
Κάπως έτσι, ο αδαής δημοσιογράφος έμαθε ότι οι κωπηλάτες δεν τραβούν κουπί πάνω σε κανό. Στην πορεία αγάπησε αυτό το υπέροχο άθλημα. Πλέον προσπαθεί μέσω του rowit να του δώσει την σημασία που αξίζει.