Αξιέπαινη εμφάνιση από τα Special Olympics στη Σαλαμίνα

Με τον πιο ιδιαίτερο τρόπο, άνοιξε το Σάββατο (21/ 12) η αυλαία του  4ου πανελληνίου πρωταθλήματος κλειστής κωπηλασίας, το οποίο διεξήχθη στη Σαλαμίνα. Το πρώτο αγώνισμα ήταν αυτό της κατηγορίας των Special Olympics, στο οποίο έλαβαν μέρος δυο τμήματα. Η απόσταση την οποία έπρεπε να διανύσουν ήταν 500μ.

Το ένα εκ των δυο δραστηριοποιείται στον ΝΑΟΚΘ και ξεκίνησε τη λειτουργία του προσφάτως. Τα παιδιά αυτoύ του ξεχωριστού κωπηλατικού τμήματος τα οποία πήραν μέρος ήταν οι: Κοσμάς Καρίκας, Κύρικος Σαμαράς και Αλεξάνδρα Νεοχωρλή (ΦΩΤΟ). Οι συνοδοί τους ήταν η προπονήτρια τους Τόνια Θεοδότου (ΦΩΤΟ), καθώς και η έφορος Θεοδώρα Κιφωνίδου.

Το άλλο τμήμα το οποίο συμμετείχε, απαρτιζόταν από 15 αθλητές του κανόε- καγιάκ του Ναυτικού Ομίλου Αμφιθέας, με προπονητή τον Αλεξάντερ Νικίτοβιτς.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης, ο κ. Νικίτοβιτς δήλωσε στο rowit.gr: «Είμαστε φιλοξενούμενοι από την πρώτη χρονιά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστής κωπηλασίας, διότι οι αθλητές μας προπονούνται και στα κωπηλατικά εργόμετρα. Είναι μια εξαιρετική διοργάνωση, η οποία χρόνο με το χρόνο γίνεται όλο και καλύτερη. Αρέσει πάρα πολύ στα παιδιά μας. Περιμένουν κάθε χρόνο, πως και πως να αγωνιστούν σε αυτήν».

«Κατεβαίνουμε και στο πανελλήνιο των Special Olympics και γενικότερα σε όσους περισσότερους αγώνες μπορούμε. Συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός των προγραμμάτων των Special Olympics στην Ελλάδα, κάτι το οποίο μας χαροποιεί πολύ. Οφείλουμε όλοι μας να βοηθούμε, στην ομαλή ένταξη των παιδιών με σύνδρομο down στην κοινωνία μας», κατέληξε ο έμπειρος προπονητής.

Άξιο αναφοράς αποτελεί το γεγονός ότι, στη φετινή διοργάνωση πραγματοποιήθηκαν τέσσερα πανελλήνια ρεκόρ.

Όπως στα περισσότερα παιδιά έτσι και για εμένα, η πρώτη επαφή με τον αθλητισμό ήταν το ποδόσφαιρο. Μπάλα με τα παιδιά της γειτονιάς, αθλητική εφημερίδα ή ένα στοιχηματικό κουπόνι στο χέρι.
Τα χρόνια πέρασαν και εν τέλει κατάφερα να κάνω επάγγελμα το παιδικό μου όνειρο. Καθοριστικό ήταν για εμένα το πέρασμα μου από τις εφημερίδες της πόλης μου, του Βόλου (Θεσσαλία, Ταχυδρόμο), στις οποίες μου ανατέθηκαν αρκετά θέματα ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κάπως έτσι κατάφερα να βγάλω τις "παρωπίδες" και να διαπιστώσω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι ζουν στην αφάνεια, λόγω ελάχιστης έως και μηδαμινής προβολής του αθλήματος τους. Έχοντας γράψει αρκετά κωπηλατικά θέματα, ενθουσιάστηκα με το άθλημα αυτό. Στη συνέχεια, αποφάσισα να το δοκιμάσω και εγώ (ερασιτεχνικά βέβαια) και διαπίστωσα τη μαγεία που νιώθει ο κάθε αθλητής όταν πιάνει κουπί στα χέρια του.
Κάπως έτσι, ο αδαής δημοσιογράφος έμαθε ότι οι κωπηλάτες δεν τραβούν κουπί πάνω σε κανό. Στην πορεία αγάπησε αυτό το υπέροχο άθλημα. Πλέον προσπαθεί μέσω του rowit να του δώσει την σημασία που αξίζει.